‘Dus hier hebben mensen verwarmde zwembaden in de kelder van het aardgasschadegeld?”, vroeg ik nog voor de zekerheid. Appelo lachte er smakelijk om. Het was bepaald geen geheim. Dat Groningers zonnepanelen, nieuwe kozijnen en caravans kochten van het aardgasgeld was toen al geen nieuws, zeker nadat mijn uitzending (nog altijd terug te kijken op YouTube) de lucht in was gegaan.
Toch besloot toenmalig D66-staatssecretaris Vijlbrief twee jaar later om de gasvelden in Groningen permanent te sluiten en te ontmantelen, vanwege het onmetelijke leed van de lokale bevolking. Vijlbrief ging er prat op dat hij meerdere dagen per maand in Groningen was en er een pop-up kantoor had, omdat hij naast de bewoners wilde staan. Dan moet hij, net als ik, met eigen ogen hebben gezien dat er op heel veel plekken in Groningen niet of nauwelijks schade aan de huizen was. Dat het wemelde van de aannemersbusjes. Dat er overal lustig op los werd gebouwd.
Trap er niet in mensen. Het sluiten van de Groningse gasvelden draaide nooit om het belang van de Groningers, maar diende een andere agenda. Gun die Groningers hun verwarmde zwembaden, nieuwe kozijnen en caravans. Pak als overheid zonder morren de factuur. Maar gooi in hemelsnaam vandaag de gasputten weer open.
De hele column is hier te lezen, exclusief voor leden van de Club van Dwarskijkers. Lid ben je al voor 15 euro per jaar (incl. BTW). Daarmee steun je ons werk en krijg je toegang tot exclusieve content zoals columns en podcasts