Vorige week werd de Nederlandse staat door de rechtbank Den Haag veroordeeld in een klimaatzaak die was aangespannen door Greenpeace. Volgens de rechter doet de overheid onvoldoende om de inwoners van Bonaire te beschermen tegen klimaatverandering.
Opmerkelijk: het is dezelfde rechter die vorig jaar Nederland al veroordeelde in de stikstofzaak van Greenpeace. Toen legde hij zelfs een dwangsom op aan de staat. En wat blijkt? Deze rechter profileert zich openlijk als klimaatactivist.
In zijn vonnis baseert hij zich op de zwartste doemscenario’s, die door geen enkele serieuze klimaatwetenschapper nog als realistisch worden gehanteerd. Hij gebruikt rapporten die in opdracht van Greenpeace zijn opgesteld alsof het onafhankelijke, neutrale bronnen zijn. Op LinkedIn juicht hij ondertussen mee met klimaatacties en tekent hij petities als “Stop het financieren van de klimaatcrisis”.
Als je zó activistisch bent op een onderwerp, moet je je als rechter niet gewoon verschonen wanneer zo’n zaak op je bord belandt? Dit gaat niet alleen over klimaat. Dit gaat over het functioneren van de rechtsstaat en de macht van de NGO’s.
We maken DwarsNieuws uitzendingen gratis voor iedereen dankzij de leden van de Club van Dwarskijkers. Wil je ons werk steunen? Word dan lid voor maar 15 euro per jaar. Je krijgt toegang tot exclusieve content zoals columns en podcasts.